Als een vrouw

een vrouw wordt zelden gezien zoals ze is
maar wat we van haar willen maken

ze liep door de straten van de stad waar wij nu leven
leefde gewoon haar leven
droeg niet de naam die wij nu kennen als symbool voor moed, voor durven afwijken
een verhaal hoeft niet uitzonderlijk te beginnen om uitzonderlijk te kunnen eindigen

de naam die ze koos paste niet bij stilstand, dus koos ze voor beweging
een uitzondering op de regel
ze vertrok naar waar ze wilde
ze danste zichzelf vrij
deed haar gekozen naam eer aan

Mata Hari

in tijden waarin vrouwen geen rechten hadden, laat staan vleugels
danste ze, net als de zon, om de mensen heen
werd ze een beroemdheid, toen al bijna een levende legende

door nood, door een eerdere liefde die haar platzak achterliet
in een wereld waar vrouwen niets te zeggen hadden over hun geld
zei ze ja tegen een land
zodat ze verder kon met haar leven

één woord dat later haar dood zou betekenen

in tijden van oorlog is het niet de waarheid die telt
maar wat we van die waarheid willen maken

het ritme stopte, de muziek werd uitgezet, haar vleugels lamgelegd

alleen haar naam bleef over
dansend door de tijd
alsof zelfs het einde
haar niet helemaal kon vastleggen